CarolusQuinto.be

Marseille '06

Donderdag ochtend om 4u waren we afgesproken, en ondanks dit vroege uur had er zich toch niemand overslapen en waren we 20 min later al vertrokken (ik denk dat dit een record is).
Met het busje (na toch wel weer een platte band) en de auto arriveerden we rond 16u in Marseille, de boot die Dirk trok kwam tegen 19u aan.
De boot al meteen in het water gelegd, en dan een pizzatje gaan eten met een gratis aperitief die later toch niet meer gratis bleek te zijn...
Die avond allemaal niet te laat gaan slapen zodat we de volgende ochtend om 8u er uit konden om al in de voormiddag een nieuwe-bemanning-verkenningstochtje te maken met een lekker windje van 3-4 bft.
Tegen de nammidag was het dan zo ver, de eerste drie zeil manches. De wind was ondertussen goed opgekomen, en de driehoek die we moesten varen lag dan ook iets verder in de baai wat uit de wind. Tegen dat de laatste boten aan de startlijn toekwamen, hadden we al een goed uur rond gezeild met dubbele reven, en ondaks dat was het toch vlot water scheppen. Wind zat rond de 5-6 bft schat ik, en volgens het weerbericht stoten tot 30 knopen, en die waren duidelijk te voelen !
De masten hadden er ook zin in en wouden niet echt stil blijven staan en al af en toe uit hun voetje stijgen, maar zonder erge problemen, tot het noodlot toe sloeg. Aan de voorste mast kwam één van de steunen los, en met gevolg dus ook de mast. Vlug naar kant gegaan om het te repareren, en zo nog hopende de laatste manche mee te kunnen doen. In de twee eerste manches won Profiel, kapseisde J'aime Var en brak Zu Mai hun mastvoet. Maar helaas, toen we weer het water opkwamen werd ze al bang en besloten ze geen derde manche meer te houden. Toch nog voort blijven zeilen tot ze ons van het water kwamen halen...
's Avonds bleek het dat de andere ploegen op feestelijkheden ook al niet me konden, en het zwembad was ook niet meer veilig.
Volgende ochtend na vertraging, vertrokken voor de roeiwedstijd. Zo'n ¾ mijl tegen de wind in, een lachertje voor ons dus, en zo ook met voorsprong gewonnen. 's Middags touwtrekwedstrijd tegen op het strand, waar we knap 3e werden met onze ploeg waarvan het gewicht waarschijnlijk de helft was van dan van de tegenstanders.
Daarna een leuke zeilwedstrijd. Twee personen houden de boot vast in het water, de rest vertrekt allemaal van op het strand. Na een goede start, meteen al een mooi voorsprong. We vaarden nu 5 lange rakken afkruisend van Point au Rouge naar Vieux Port. Er stond weer een behoorlijk windje, maar met een enkele reef, en stefanie en michie als bijkomende mastvoet versteviging bleven de masten toch overeind, en maakten we een mooie voorsprong. De laatste rak voor de finish lijn lag een stuk achter een eiland, met dus minder wind en waardoor de tegenstanders die ondertussen niet meer reefden nog gevaarlijk dicht bij kwamen, maar ze haalden ons toch niet in.
Daarna terug naar de basis gesleept, en de boot uit het water.
's Avond ons weer niet laten kennen, en dan in het bijzonder de Van Nieuwehuyses.
Volgende ochtend veel regen, en de knopen werden afgelast.

Zo zijn we tweede geworden. Al bij al toch een mooi resultaat voor een nieuwe ploeg met twee wedstijden minder...

Douarnenez '06

Beste thuisfront,

na Genua nam de crew een korte adempauze. Robbe trok naar Toulouse, de dames (Ine, Ellen, Katrien en Eline) doorkruisten Zuid-Frankrijk, de heren (Wieland, Niels en Arno) gingen kayaken en Flo, Evert en Thomas pikten een paar dagen Gentse Feesten mee (om "in form" te blijven natuurlijk). Dankzij de familie Vannieuwenhuyze en een wagenwissel tussen Charles en Ine werden de crew en de boot uiteindelijk herenigd in Douarnenez, Bretagne. Klaar voor de Défi de Jeunes Marins die plaatsvindt op een jubileumeditie van de Fetes Maritimes (20 jaar: www.fetesmaritimes.com )

Het geplande terrein werd op de valreep gewisseld: het weiland van weleer werd niet tijdig gemaaid, maar het veldje tussen de school en het voetbalveld in Kerlaz moest zeker niet onderdoen. Mooi weer, schitterende kamplocatie en uitstekende sfeer: we zijn er klaar voor!

Dag 1

Rustig wedstrijdschema. Vandaag: slalom sans safran (slalom zonder roer) en twee mijl roeien rechte lijn.

Op een scheef Frans parcours halen we de eerst plaats op de slalom (goed voor 50 punten). De toon is gezet: 's middags geven we alles op de twee mijl tegen tij en tegen wind. 47 ! minuten later komen we als eerste uitgeput over de finish. Sommige deelnemers halen de eindmeet zelfs niet... Eindstand vandaag: 100/100.

Dag 2

Gepland: zeilwedstrijd. Wieland aan het roer. Goede start, zalig zeilweer, maar een beetje een onduidelijk parcours. Na 1 rak nemen we de leiding en vergroten stelselmatig onze voorsprong. Enkel Szrab (die heel scherp kan varen) blijft nog iet of wat in de buurt. Onze positie wordt echter nooit bedreigd en we finishen als eerste na 1 uur en 24 minuten. Totaalscore na dag 2: 150/150.

Dag 3

De Fransen worden bang? Wegens "teveel wind" geen wedstrijd vandaag. Maar goed, stoten tot 5 - 6 beaufort zijn uiteindelijk nogal op het randje. Hopelijk kunnen we morgen nog een laatste keer bewijzen wat we waard zijn...

Dag 4

De zon schijnt, er staat een mooie windkracht 3 - 4. De wedstrijd gaat door! Twee keer een driehoek zeilen, waarvan 1 zijde roeien. Het roeigedeelte stelt niet zoveel voor, maar wel net genoeg om voorsprong te nemen op de concurrentie. Onze masten staan als eerste recht en met Robbe aan het roer zeilen we vrij comfortabel weg van de concurrentie. Enkel Volonté en Szrab klampen nog even aan, maar moeten ons later toch nog laten gaan. De buit is binnen. Vier op vier, 200 punten op 200. Meteen dringt het ook tot iedereen die de crew verlaat door: dit was de laatste keer zeilen. Maar het is prachtig geweest. De cirkel is voor sommigen rond: in 2000 startte het avontuur in Douarnenez en daar eindigt het ook weer in 2006. Waardig afscheid: met opgeheven hoofd keren we terug naar Gent, thuisstad van de Carolus...

AC Genua : laatste dag

Wederom werden we gewekt door een drukkende hitte en hels kabaal uit de Italiaanse tent. We spanden onze spieren en bereiden ons mentaal voor op de slalom waar we de hart uit ons lijf zouden roeien. We roeiden op een rustig tempo naar de startlijn. Hier deden we 2 vervelende ontdekkingen. 1)de organisatie vond het nodig ons eerst een uurtje te laten stoven in de gloeiende zon, als bij wonder kreeg niemand een zonneslag 2)de boeien lagen veel verder bij elkaar dan gedurende de trainingen We besloten ons niet te laten kennen door deze tegenlagen en roeiden zo hard als we konden. We hebben het parcour foutloos afgelegd maar onze tijd was niet zo heel goed. We eindigde maar 9de.

Toen kwam de organisatie met nog een leuke verassing. Er werd nog een sails and oars wedstrijd gehouden voor de pers, het lot zou 6 boten aanduiden die hieraan deel moeten nemen. Deze wedstrijd telde niet mee voor het eindclassement. Toevallig werden de 6 beste en meest mediagenieke boten uitgekozen. Ierland, UK, US, Volonté, Canada en de Carolus Quinto. Wederom liet de organisatie ons een uurtje stoven voor de wedstrijd te laten starten. In dit uur zeilden de Ieren terug naar de haven en de US liet zich terugslepen. 4 boten haalden de startlijn. Eerst moesten we naar een boei roeien, ze ronden en weer naar de startlijn zeilen. Nogmaals roeiden we ons de ziel uit het lijf, we rondden de boei perfect en lagen een bootlengte voor op de anderen! In een recordtempo werden de masten rechtgezet en de zeilen gehijst. De volle windkracht 2 gaf ons een reusachtige snelheid en al snel maakten we het gat nog groter. UK en Canada gaven de race op en liet de zeilen onopgehijst. Met deze laatste overwinning toonden we wat we echt waard zijn. Blijven doorgaan en alles geven wat te geven valt. Nooit opgeven. Er altijd voor blijven gaan.

Met deze overwinning in zak werden we terug gesleept naar de haven. Niet veel later wisten we de eindresultaten.

Alhoewel we niet de verhoopte eerst plaats haalden kunnen we best tevereden zijn met de behaalde 4de plaats. Sinds Fishguard hebben we veel ervaren bemanningsleden gekregen, veel nieuwe bemanningsleden moeten trainen en de concurentie sterker zien worden. Niet te min eindigden we in de top 5 en werden we door velen als één van de beste teams bekeken.

Ierland, wees voorbereid in Finland. Wij zullen het zeker zijn en zullen tot bloedenstoe strijden voor de eerste plaats!

Geschreven door Jeroen Daveyne

AC Genua : dag 7

Half elf 's morgens: MOB (man over board).

Het was nog onduidelijk of het manoeuvre al zeilend of al roeiend moest uitgevoerd worden: Gelukkig werd dit ons ruim 1 minuut voor het startsignaal meegedeeld, die Italianen toch...

We kregen op de koop toe nog een Franse 90 kg wegende drenkeling toegewezen.
Deze heerlijk elegante man zat bij de start in onze boot. Na het startsignaal roeden we richting een boei. De Franse man mocht op eender welk moment uit de boot springen waarna we hem zo snel mogelijk terug oppikten en naar de finish stoomden.
In een nek aan nek race eindgden we waarschijnlijk als tweede.

Special thanks to Jeroen D. die in de Franse boot drenkeling speelde en ze daar eens goed liggen had met zijn doen-alsof-je-in-het-water- springt-maar-stiekem-toch-blijft-zitten-tot-ze-weer-verder-roeien- en-dan-toch-onverwacht-het-water-induikt-truc.

Nu gaan we snel gaan kijken hoe onze stijlvolle teammates de eerste plaats veroveren op de captains gig!

DAAAAAG

Ine en Stefanie

AC Genua : dag 7 bis

First things first. We zijn 3de in de MoB race. Een mooi resultaat maar niet de tweede plaats waar we op gehoopt hadden.

In de late namiddag kwam het eindelijk tot de lang verwachte Captain's Gig. We roeiden een foutloos parcour in onze authentieke paradslag. De piekmannen deden wat ze moeten doen en staarden strak voor zich uit. De stuurman gaf duidelijke bevelen en stuurde de boot zoals het hoorde. We eindigden 8ste, een gedeelde plaats met USA die met grote snelheid de kant op gevaren was. De teleurstelling was groot. Vele teams klaagden over de onfairheid van de puntentelling en de manier van jureren, niet alleen de teams die het onverwachts slecht deden maar ook degenen die het onverwachts goed deden. De Canadezen leverden een gemiddellde prestatie af, vonden van zichzelf dat ze het heel slecht hadden gedaan hadden en klaagden steen en been over de onfairheid van de jury.
Zelf in klagen zijn we sportief en werken we met zijn alleen samen.

De avond naderde alweer en na de gebruikelijke verschroeiende hitte was de iets minder verschroeiende hitte een stuk beter. DE gebruikelijke nachtelijke activiteiten werden weer aangevat.

AC Genua : dag 6

De dag begon alweer in verschroeiende hitte, maar dat kon de steeds vrolijke carolussers niet van de wijs brengen natuurlijk. Ontbijt, douche, boot in orde maken en klaar waren we om aan de 'sail and oars II' te beginnen!

Het startsein werd gegeven en we roeiden ons de ziel uit het lijf: Drie boten staken we voorbij en tegen dat we aan de eerste boei kwamen lagen we eerst. Riemen binnen, masten omhoog, zeilen de lucht in en we waren vertrokken...

Jammergenoeg was er niet al te veel wind die ons dan ook nog eens afgepakt werd door de Canadezen die hoger dan ons lagen. Alle boten lagen dicht bij elkaar waardoor alles natuurlijk nog wat spannender werd: ingehaald worden, opnieuw inhalen, de spanning was te snijden.We eindigden uiteindelijk als derde na Canada en Volonté.

De namiddag werd gevuld met de ons allen wel bekende jackstay transfer. De ongeveer meest zenuwslopende wedstrijd van de AC.

De bedoeling van een jackstay transfer is om een zak van in de boot naar de 10 meter verre en 5 meter hoge kade te transfereren via een ingewikkeld katrollen systeem in de mast. Alles verliep heel vlot, enkel het lijnwerpen ging iets minder maar daar zitten de overwoekerende zenuwen zeker voor iets tussen. Onze uiteindelijke tijd was zo slecht nog niet en we maakten geen enkele fout dus kregen ook geen straftijd toegewezen.
We eindigden als zesde wat ons op de vierde plaats bracht in het eindclassement, JOEPIE!

Toch nog even een frustratie die we kwijt moeten: MERDEKKA EINIGDE VOOR ONS doordat ze niet bestraft werden voor het onbeschaamd rammen van de Canadezen die naast hen dezelfde proef uitvoerden.Sukkels!

Gelukkig werden we voldoende opgebeurd door een gastoptreden van vier headbangende jonge snaken met gitaar die covers brachten van rockhits.

AC Genua : dag 5

Vanmorgen was het sailing. We zaten samen met Ierland, USA en Canada in de 2de groep. Jammergenoeg was de start niet echt denderend... We gingen als voorlaatste over de startlijn, maar na een aantal spannende inhaalmanouevres en een botsing (USA vs Douarnenez) bemachtigden we toch nog de 4de plaats. Ierland domineerde de race van begin tot einde. In het klassement staan we momenteel op de vierde plaats, we lieten USA en Rusland achter ons... Finland werd 1ste in hun groep voor het zeilen en staat op de 3de plaats.

'snamiddags waren we vrij en gingen we naar het stad...

r0bb3    

AC Genua : dag 4

Jaja, het is zover. De dag van de fameuze "roeien rechte lijn" alias "3,4 km sleuren in de vlakke zon" is aangebroken. Op de briefing krijgen we helaas te horen dat de wedstrijd zal doorgaan in twee manches, en dat niet de tijd telt maar enkel de volgorde in de manche. Er zullen dus 2 winnaars zijn, 2 tweede plaatsen enz. Tot onze grote spijt zien we dat Ierland ook in onze manche zit. Ierland bestaat namelijk uit leden van een roeiploeg en zolang wij het ons herinneren zijn zij de winnaars van deze wedstrijd. We verliezen de moed echter niet, en stappen in onze boot die deze nacht zo goed als niet gelekt heeft! Van het moment dat we naar de startlijn beginnen te roeien voel ik de bekende adrenaline al stromen. Eens je zo'n rechte lijn gedaan hebt vergeet je het gevoel niet meer!

We namen een zeer goede start en lagen in het begin heel de tijd een stukje voor. Onder de luide aanmoedigingen van Florent, Ellen en Niels halen we het onderste uit de kan. Zweetdruppels vliegen in het rond, kreten borrelen op vanuit het diepste van ons lichaam en het schuim komt ons op de lippen...Maar ondanks alles gaan de Ieren toch over ons. We houden ze de hele wedstrijd goed bij en de andere boten liggen een serieus eind achter maar we halen ze niet meer in. Eens we de verlossende finish-toeter gehoord hebben proberen we onze verkrampte handen vanrond onze handvaten te halen, en binnen de minuut springen we in het verkoelende water.

De weg teurg gaat al heel wat langzamer. Eindelijk aan wal verorberen we onze lunch en daarna start de navigatieproef. Tijdens de lunch kwam er nog iemand onverwacht de knopenkennis van Bas testen: Gelukkig had deze jongeman zijn simple bowline oftewel paalsteek nog goed onder de knie en slaagde hij met glans, maar toch veroorzaakte dit enige paniek bij andere mensen die verdacht snel hun knopenboekje en touwtjes bovenhaalden om te beginnen oefenen.

Tot morgen lieve supportertjes, morgen weer een nieuw en boeiend verslag!!

Katrien en Jonas! Kusjes!

AC Genua : dag 4 bis

Vandaag, Oars and Sails en de (vaak gevreesde) knopenproef.
Wegens wat verschuivingen in het schema (normaal was knopen de voorlaatste dag) begonnen we direct onze knopen, splitsen, betakelingen te oefenen;net na het ontbijt:

Om 11.30 trokken we het water op voor de Oars en Sails (ofte Roeien en Zeilen). De opdracht : eerst een halve mijl roeien tot aan een boei, aan die boei de masten rechtzetten en de zeilen hijsen en verder zeilen. Gijpen aan de volgende boei en zeilen tot aan de startboei. Dit parcours tweemaal (zo was ons toch op voorhand gezegd). Na een alweer schitterende start lagen we voor op de 7 andere boten. Helaas...we werden ingehaald door de Ieren, dus lagen we aan de tweede boei tweede. We trokken onze zeilen op en ondertussen glipten UK en USA ons voorbij. Na een geslaagde gijp bij de volgende boei zeilden we voorbij de UK door een sneaky inhaalbeweging. Het wordt spannend é mannen. Alles was nog mogelijk, er was immers nog een ronde te gaan. MAAAAAAAAAAAAAAR............. Toen de USA over de finish kwam begonnen ze daar van juicherke juich te doen, en maakten ze geen aanstalten om nog een rondeke van boteke vaar te doen. Wij als rasechte nietopgeverdekens begonnen gestaag aan onze tweede ronde. Tot we opmerkten dat de tweede boei al verdwenen was. Wij zo van ge weet wel e zo van wa voor staalken slecht georganiseerde khuil is da ier nu weer, ge moet ne keer serieus zijn. Blijkbaar was toch alles correct verlopen, maar wij vinden dat we toch wel slecht ingelicht waren. Een mooie, maar toch geen euforisch gevoel gevende, derde plaats.

En tons wast van knopegem. Na een gestresste maaltijd (kouwe pizza en zo) en nog een beetje oefening werden enkele mensen naar de slachtbank geleid. Alle stress voor niets, want alles verliep vlotjes. Uiteindelijk ook wel bij Robbe "shaking" de wever.

Wij gaan een ijsje eten, het wordt ons te heet hier (danku voze porno opzoekende internet café bezoekende gore man)  

Eln, MC :icon_twisted: Jones, Bas "Karakter in je glas" (maar niet bij een bloody mary)

AC Genua : dag 3

Jaja, het is zover. De dag van de fameuze "roeien rechte lijn" alias "3,4 km sleuren in de vlakke zon" is aangebroken. Op de briefing krijgen we helaas te horen dat de wedstrijd zal doorgaan in twee manches, en dat niet de tijd telt maar enkel de volgorde in de manche. Er zullen dus 2 winnaars zijn, 2 tweede plaatsen enz. Tot onze grote spijt zien we dat Ierland ook in onze manche zit. Ierland bestaat namelijk uit leden van een roeiploeg en zolang wij het ons herinneren zijn zij de winnaars van deze wedstrijd. We verliezen de moed echter niet, en stappen in onze boot die deze nacht zo goed als niet gelekt heeft! Van het moment dat we naar de startlijn beginnen te roeien voel ik de bekende adrenaline al stromen. Eens je zo'n rechte lijn gedaan hebt vergeet je het gevoel niet meer!

We namen een zeer goede start en lagen in het begin heel de tijd een stukje voor. Onder de luide aanmoedigingen van Florent, Ellen en Niels halen we het onderste uit de kan. Zweetdruppels vliegen in het rond, kreten borrelen op vanuit het diepste van ons lichaam en het schuim komt ons op de lippen...Maar ondanks alles gaan de Ieren toch over ons. We houden ze de hele wedstrijd goed bij en de andere boten liggen een serieus eind achter maar we halen ze niet meer in. Eens we de verlossende finish-toeter gehoord hebben proberen we onze verkrampte handen vanrond onze handvaten te halen, en binnen de minuut springen we in het verkoelende water.

De weg teurg gaat al heel wat langzamer. Eindelijk aan wal verorberen we onze lunch en daarna start de navigatieproef. Tijdens de lunch kwam er nog iemand onverwacht de knopenkennis van Bas testen: Gelukkig had deze jongeman zijn simple bowline oftewel paalsteek nog goed onder de knie en slaagde hij met glans, maar toch veroorzaakte dit enige paniek bij andere mensen die verdacht snel hun knopenboekje en touwtjes bovenhaalden om te beginnen oefenen.

Tot morgen lieve supportertjes, morgen weer een nieuw en boeiend verslag!!

Katrien en Jonas! Kusjes!

AC Genua : dag 2

Elk zijnen dag!

Warm, warm, wat is het hier warm!!! Deze morgen legden we de boot terug in het water. Hij lekte nog steeds serieus, maar hij stond dan ook erg droog. Die nacht waren ook onze laatste vier teamledem toegekomen, de wedstrijden konden dus beginnen. De eerste wedstrijd was een specialleke: De Esprit-race. Alle teams werden gemixt en iedereen van de carolus moest dus in een andere boot. We bleven met slechts vier van onze eigen bemanning in ons bootje achter en de rest werd aangevuld met mensen van allerlei slag en schorem van andere "boten". De start was al roeiend. Dan volgde een geluidsignaal waarna de riemen binnenboord moesten en 10 bemanningsleden in het water moesten springen, rond onze boot moesten zwemmen en terug naar binnen moesten klimmen. Hierna roeiden we verder. Op een bepaald punt moesten we dan nog een boei uitsmijten en wat verder nog 4 riemem achter onze boot meetrekken en zonder het roer en met 6 riemen verderroeien. Daarna terug met 10 roeiers maar nog steeds zonder roer een stukje achteruit, dezelfde boei terug oppikken en verder recht naar de finish. De glanzende carolus quinto ging als tweede over de finish. Deze wedstrijd telt wel niet mee voor het eindklassement maar wordt gezien als een wedstrijd apart.

Thomas, Eline, Robbe en Bas zijn de 4 gelukkigen die 's middags worden uitgeloot voor navigatie. 1 van hen moet mee met een bootje om wat meer uitleg te krijgen en de rest trekt het stad in om wat te gaan shoppen en een cremeke te gaan eten. Op de bus terug naar huis merken Wieland en Tim helaas dat hun portefeuille werd gestolen en moeten ze nog even stoppen bij de politie. Daarna gaan we nog even trainen op het water, maken we ons bootje proper en droog en schuiven we aan voor het avondmaal.

We zijn hier wel zwaar teleurgesteld in de avondactiviteiten. Er zijn er namelijk gewoon geen! In Wales was er altijd wel iets te doen, en in Frankrijk ontbreekt het 's avonds ook nooit aan ambiance, maar hier hebben ze dat precies over het hoofd gezien. De bar, waar een pint 2,5 euro kost, sluit om 23h en dan is er echt niets meer te doen. We probeerden het nog even met zelf gekochte wijn maar de goedkope prijs had het ons al moeten doen raden: de wijn was niet wat het zijn moest, was ook een beetje warm en ging de vuilbak in! We gaan dan maar vroeg gaan slapen om fris te zijn voor de wedstrijden van de volgende dag. Morgen staat namelijk de superspannende roeiwedstrijd op het programma!.

Katrien en Jonas

AC Genua : dag 1

Na een korte nacht in onze opblaastenten, verkennen we het terrein voor de eerste keer. Dan horen we ook wat er verder met onze boot is gebeurd. Dankzij de Russen is de Carolus dan toch in Genua geraakt. Hij - Zij? - ligt zelfs al in het water. Door het ongeval lekt hij wel aardig.

's Morgens vindt de gig-inspection plaats. De inderhaast gebouwde vloeren voldoen aan de eisen. Onze boot wordt dan ook volledig goedgekeurd. Met het oog op de volgende dag, wordt de Esprit al eens ingeoefend. Een uitstekende gelegenheid om ons zeiltuigage te testen. Met de volle 1 Beaufort in de zeilen blijkt ook daar alles in orde te zijn. Onder deze windomstandigheden zal onze voorste mastvoet het wel uithouden.

Om 8 uur in de ochtend staan Jeroen (Daveyne) en Evert, doodvermoeid na een zwaar juniorkamp, maar wel op tijd, op Drongenplein. Samen met Ellen, Florent en Jonas vatten zij de reis naar Genua aan. Met 5 in de wagen is wat krap, dus reist Jeroen mee met de familie Delbaere. 2 uur nadat Jonas thuis vertrokken is vertrekken we opnieuw in Deinze naar Genua. Zij zullen 13 uur later in Genua arriveren. (Jeroen laat opmerken dat zijn rit slechts 11 uur geduurd heeft nvdr.)

In de namiddag brengt wat waterpret verlichting, op een naburig strandje zoekt iedereen verkoeling in de Middellandse Zee. Achteraf horen we dat het water daar een beetje vervuild is, in het vervolg zoeken we verfrissing op een andere plek.

Tegen 17 uur start de openingsceremonie. De nadruk ligt nogal sterk op het Indonesische team. Na anderhalf uur mogen de andere teams zich ook eens voorstellen (wij natuurlijk weer op spectaculaire wijze nvdr.). Vlak voor het avondeten besluiten we de Carolus nog eens uit het water te halen om de bartsjes te dichten. De eerste supporters, Harold en de familie Delbaere, arriveren ook op het terrein.

Morgen beginnen de wedstrijden!

Groeten van uw auteurs van dienst, Thomas en Evert.

AC Genua : dag 0

We verzamelen om 8 uur aan Drongenplein (behalve Thomas, die een kleine drie kwartier later op het appel verscheen nvdr.) (wegens kampvermoeidheid nvdT.). Nadat alle bagage in de koffers is gestouwd vertrekken we rond 9 uur des ochtends. Het wordt een mooie maar snikhete dag, net zoals bijna alle dagen deze zomer. Reims, Dijon, Lyon gaan nog vlot. In Chambery staan we plots stil op de autostrade. Een dik uur later gaan we stilaan weer vooruit, maar door de stortregen gaat het nog steeds aan een slakkegang.

Ondertussen krijgen we plots telefoon van Rik: de achteras van zijn wagen (nen Chevy nvdr.) is gebroken, en hij is op 50 kilometer van Genua gestrand. Het is vrij ernstig. Naar verluidt zou de breuk van de achteras een spectaculaire slip in een tunnel veroorzaakt hebben, waarbij ons teergeliefd Carolusken dwars op de baan eindigde. Gelukkig enkel materiele schade: voor de boot, enkel scheurtjes in de romp.

Ondertussen naderen we stilletjesaan de eindbestemming. Na 18 uur - achttien uur! - rijden komen we eindelijk aan in Genua en kruipen geradbraakt in ons bed.

Thomas en Evert